അനുരാഗലോല വിവശയായി അരികത്തു വന്നെന്റെ
അനുപമ സൌന്ദര്യധാമമേ നീ..
നിന് മൃദുഹാസ തരംഗമെന്നെ
സ്വര്ലോക ഗംഗയിലൂയലാട്ടി.
സുഖസുഖദമായൊരു ലഹരിയിലന്നു നാം
ആലിംഗനാശ്ലേഷ ബദ്ധരായി.
മഴവില്ലു തൊല്ക്കുമാപ്പൂങ്കവിളില് നിന്നു-
മനവദ്യചുംബനപ്പൂ കവര്ന്നു.
അഴലിന്റെ നൊമ്പരം മാഞ്ഞുപോയി,
മനസ്സിന് ഹിമകണം ബാഷ്പമായി.
അഴകാര്ന്ന മോഹങ്ങള്പൂവിടര്ത്തി,
അകതാരിലെങ്ങും നിറഞ്ഞു നിന്നു.
ഹൃദയാഭിലാഷങ്ങള് പൂവണിഞ്ഞു
മദനോത്സവങ്ങള് മതി നിറച്ചു.
മധുര മനോഹര സാന്ദ്രമാകും
മദകര നിദ്രയിലാണ്ടു നമ്മള്
മദനാനുഭൂതിയില് മലരമ്പനെയ്തൊരു
മാകന്ദപ്പുഷ്പങ്ങള് നീ പുണര്ന്നു.........
വാര്മുടിത്തുമ്പില് നിന്നൂര്ന്നൊരാ പുഷ്പങ്ങള്
തൂമെത്തയാകെ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
നെറ്റിയില് ചന്ദനപ്പൊട്ടടര്ന്നു
കവിളില് കരിമഷി പ്പാടുകളും
അധരങ്ങള് ചെമ്പനീര് പൂക്കളായി
നനവാര്ന്ന മിഴികള് തുളുമ്പി നിന്നു.....
ഇനിയെന്താണോമലേ നീ കൊതിച്ചാ-
പ്രണയ സൌധങ്ങള് തകര്ന്നടിഞ്ഞു
എന്നന്തരാത്മാവില് നീ വരച്ചോ-
രായിരം മോഹപുഷ്പങ്ങളെല്ലാം
കാലമെന്നുള്ള പ്രഹേളികയില്
വാടി തളര്ന്നുകൊഴിഞ്ഞു പോയീ...
