ചന്ദ്രികച്ചാറൊഴുകി ലോകം
സങ്കല്പ സുന്ദരമായ്.
താരകാ വൃന്ദങ്ങളക്ഷമരായ് ദൂര-
ത്താരെയൊ കാത്തു നില്പ്പൂ!
ഒരു കൊച്ചു വേണുതന് സംഗീതമെന്തിനോ
ഹൃത്തിതില് സ്വപ്നങ്ങള് ചാര്ത്തി നില്പൂ.
താമരപൊയ്കയില് താളം പിടിക്കുവാന്
തെന്നലിന്നുല്ലാസമാര്ന്നു നിന്നു.
സ്വപ്നങ്ങള് കൊണ്ടൊരു മാല്യവുംകൊര്ത്തു
ഞാന് അക്ഷമയായിരിപ്പൂ.
ആകാശത്തമ്പിളി അത്തപ്പൂ കാത്തപ്പോള്
നീ മാത്രം നീ മാത്രം വന്നതില്ല
.* * * *
അകലത്തു കേട്ടൊരാ ദിവ്യ ഗീതം
അനുപമ സുന്ദരമായിരുന്നു.
അഴലു നിറഞ്ഞൊരാ ഗാനമാകെ
അനുഭൂതി ദായകമായിതെന്നില്.
നിരുപമ രാഗാനുനിര്വൃതിയില്
ഉടലാകെ കോരിത്തരിച്ചു പോയി
അകലത്തിരുന്നു ഞാന് എന് ഹൃദന്തേ നിൻ
അപദാനമൊക്കെയൊന്നോര്ത്തുപോയീ
അകലെയാണെങ്കിലുമെന്നുയിരില്
അരികിലാണിന്നു നീ എന്നുമെന്നും...
